LI SPLITTRE E LI TRAVE, #5

Existe ancor altri coses passabilmen strangi…

In li unesim alinea del cappitul quel, in su INTERLINGUA GRAMMAR, tracta li question del “Double stem verbes“, il declara que derivates “regularimen” format quam scribitura, corrumpive, incidition vice li natural scriptura, corruptive, incision ne besona esser considerat quam fals, ma posse esser usat uncunc ili sembla stilisticmen possibil o preferibil. Per ti afirmation il justifica per un sol colpe omni derivates in ILe, nam vermen si on considera quam admissibil un derivate ne solmen ne-international, ma perfectmen íncomprensibil quam incidition, qualmen on posse ancor jocar pri nor electibilitá?

Yo anc ne vide in quo consiste, por li occidentalistes, li necessitá “dansar sur le corda rigide“. It sembla me plutost que ti dansa consiste in pretender, quam fa ILa, persequer in sam témpor postulates íncompatibil con unaltru. Por ex. abolir lil géneres grammatical in li nómine del facilitá (admissente un sol articul) e poy far revenir les tra li fenestres sub li forme del vocales final -o e -a, in li nómine de eufonie. O chassar li “schematisme” per admisser omni verbes irregulari con lor duplic e triplic radicas e poy far revenir it tra li fenestre per li prova regularisar li formation del radicas supinal per metodes practicmen ínapllicabil.

Mi amicos de ILa mey pardonar me si yo ha expresset me in ti exposite con un total francore, sin provar masticar mi paroles. Ili save que yo ha, in ti sam revúe, sat sovente anc dit clarmen quant coses es bon in ILa e quant noi debi al labores de IALA.

Ili anc save que yo ha esset e continua esser un partisan convictet del cooperation fructosi inter li du movementes. Ma yo anc pensa que on servi li cose plu bon, si on di apertmen quo on have sur li cordie. Lass nos esser franc:

Ila posse, mersí al complexitá de su sistema de derivation deverbal, esser considerat in un cert sense quam plu natural e plu international quam ILe e su finales vocalic rendi li lingue plu eufoniosi (adminim por li sudromanos). Ma in realitá it ha apene fat minu mult concessiones a to quo Sr. Schild nómina “schematisme“, e Prof. Sauvageot probabilmen ne erra mult, si il di que ILa es por non-romanes sam desfacil a aprender quam alquel lingue romanic vivent. Peano ha, in mi opinion, esset plu bon inspirat quande il admisset, in li vocabularium de su LATINO SINE FLEXIONE, quam sole criterie ti del internationalitá e renunciat al elaboration de un sistema de derivation quel solmen vell har complicat li coses sin alquel beneficie por li aprensor.

Por ne indisposir li patient letor, yo renuncia parlar ancor pri li céteri exemples citat de Sr. Schild in su articul. Noi va esperabilmen haver li ocasion revenir a ili in ulteriori articules.

A. Matejka.