Questiones Concernent Li Grammatica

Questiones concernent li grammatica de Interlingue in Interlingue…

Sub ti titul noi publica li responses del autor a divers questiones posit de letores.

Question 1: Pro quo vu ne editet vor grammatica con exercities?

Ti grammatica ne vole esser un manuale de aprension. Yo ha editet it in li annu 1956 por haver un secur fundament por li discussiones con “Interlingua-Gode” e altri propositiones de aproximation a ILa. Nam ti grammatica es li sol printate in Interlingue, in quel omni decisiones del Academie de Interlingue es egardat.

E in plu yo considera Interlingue in su hodial form oficial quam tant proxim al lingue international ideal que secun mi opinion it valet li pena e li custas fixar ti statu historicmen, mem si quelc detallies del lingue vell esser ancor changeat.

Li sol punctu quel hodie [1960] yo vell changear in li lingue del Grammatica es ti-ci:

In li regul de §6: “Qui have desfacilitá in li pronunciation de cert combinationes de consonantes final con li consonantes initial del sequent parol posse intercalar un demimut -e, ma sin scrir it”, yo vell adjunter “in general”.

Talmen yo have li possibilitá, in rar casus tamen scrir ti E demimut quel yo considera quam necessi in li pronunciation, p. ex. in: un apte proposition, un exacte traduction, etc. Li -e final es purmen eufonic, it ne es necessi por fixar li pronunciation o por distinter li substantive de un adjective de sam forme, quam in: felici, porosi, organisatori, etc. Ci li -i final es un parte del adjective self, it deve sempre esser scrit, ma ne li -e purmen eufonic, quel es solmen intercalat exceptionalmen inter acumulationes de consonantes, precipue de explosives, desfacilmen pronunciabil in li fine de un parol pro li consonantes in li comensa del sequent parol, e anc por eliminar li inmediat succession de du síllabes accentuat, u to sembla índesirabil pro eufonie.

Question 2: Pro quo vu prende in li numerales: duant etc. vice: duanti etc?

Li form oficial es duant, sin -i final. Ti -i final esset adjuntet solmen 1942 in li prim edition del manuale Matejka pos discussiones de sr. Matejka con me. Yo hat proposit specialmen indicar que in combinationes quam: duant-tri, o duant-quar on posse simplificar li pronunciation a duantri o duanquar. Nam in realitá on va anc sin permission in omni casus simil, ne solmen in li nuimberales, simplificar li pronunciation in ti maniere. To adminim in li rapid pronunciation del lingue u li pronunciation exact ne es necessi, nam li lingue es parlat rapidmen ya solmen de persones queles completmen mastrisa li lingue.

To es quasi li clave al initernational lingue modern e elegant: Ne adjunter vocales final a omni paroles e far talmen li lingue pesant e long e de caracter antiqui, ma supresser o adminim presc supresser (= pronunciar negligentmen) cert consonantes in consonante-combinationes. Interlingue ya ne es Esperanto, u omni vocales e consonantes final have cert functiones distinctiv; in Interlingue li paroles es sat diferent por esser bon distintet anc sin un extremmen exacte pronunciation.

Question 3: Pro quo in vor grammatica on ne trova li pronómin quem?

Li anteparol del grammatica di:

“Ti grammatica es complet in li sens, que it contene omni essential regules usat in li textus de Cosmoglotta, li oficial organ del Interlingue Union, e in li Complet Cursu de Interlingue de A. Matejka. In plu omni decisiones del Interlingue Academie es egardat.”

In li textus de Cosmoglotta vu trova desde pluri annus ne un sol “quem”, quo pruva, que it ne es necessi por li clar expression e comprension del pensas. It esset un residue del declination in altri pronómines quam li pronómines personal. Su aplication esset desfacil precipue por adherentes de romanic lingues e anc altri usatores de Interlingue usat it diferentmen:

Quem vu dat li moné?
A quem vu dat li moné?
Quem vu videt?

Tal questiones es viceat desde long per:

A qui vu dat li moné?
Qui vu videt?

Un confusion con Qui videt vos? es impossibil.

Dr. F. Haas